Al vroeg kreeg ik belangstelling voor (handgemaakt) textiel en begon dat te verzamelen.

Later verwerkte ik deze en andere unieke stoffen tot wandkleden die ik “doeken” noem. Ze worden gemaakt met applicatietechniek; vrij vertaald is het schilderen met textiel.

Zodra de compositie af is wordt het textiel met verschillende borduursteken op een ondergrond vastgemaakt. Een intensief en tijdrovend proces.

Ik ontdekte dat digitale fotografie sneller resultaat geeft.

Mijn opgedane kennis van kleur, compositie, beelduitsnede, zeggingskracht, sfeer en seriematig werken komen nu goed van pas.

Je kunt me typeren als een fotograaf die het liefst met zo min mogelijk spullen op pad gaat om het beweeglijke, alledaagse leven vast te leggen, waarbij menselijk gedrag centraal staat.

Mijn oog voor detail komt voor beide disciplines goed van pas. Schijnbaar kleine dingen kunnen een groots onderwerp met impact zijn.